مدح و مناجات با حضرت امام رضا علیهالسلام
در طـوف کـعـبـۀ تو صـفا موج میزند در زمــزم تـو آب بــقــا مـوج مـیزنـد شاها! ز لطف توست که روز و شب این همه بـر آســتــانــۀ تــو گــدا مــوج مـیزنـد دست نـوازشت به سر زائرت گـواست اینجا عـطـا به روی خـطا موج میزند کس نارضا نرفـته از این آسـتان برون در چـشـم زائـر تو رضـا مـوج میزند دارالشّفاست کوی تو، جای شگفت نیست اینجـا اگـر که شهـد شـفـا مـوج میزنـد اینـجـا اگـر دعـا بـه اجـابـت نـمیرسـد تا عرش از چه دست دعـا موج میزند از هر دل شکسته صدا میرسد به گوش در این حـرم همیـشه صدا موج میزند با دست خـالی از حـرمت کس نمیرود تـا روی گـنـبـد تـو طـلا مـوج مـیزنـد کویت بهشت ماست که هرجا رویم باز در دیـده اشک حـسرت ما موج میزند دادی به «رستگار» هم اذن حضور را زآن بر لـبـش سـپاس خـدا موج میزند |